ทองย้อย แสงสินชัย
ผลิตคนทำงานกันมั่งเถอะเจ้าข้า!
-------------------------------
อย่าผลิตแต่คนสอบได้อย่างเดียว
เวลานี้การเรียนพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์กำลังหลงทาง คือเรียน-สอนโดยมุ่งไปที่การสอบได้ แต่แทบจะไม่ได้สนใจเรื่องความรู้จริง
พูดอย่างนี้ก็คงจะถูกแย้งได้
คือแย้งว่า เราไม่ได้เรียน-สอนเพื่อให้สอบได้อย่างเดียว แต่เราเรียน-สอนเพื่อให้ได้ความรู้ด้วย และเมื่อมีระบบสอบ คนเราก็ต้องมุ่งหวังจะสอบได้ เป็นเรื่องธรรมดา ไม่ควรจะยกขึ้นมาว่าอะไรกัน (คนพูดเอง เมื่อตอนเรียนก็มุ่งสอบได้ไม่ใช่รึ อย่าลืมสิ!)
นอบรับคำแย้งขอรับ!
แต่ก็ยังขอยืนคำเดิมคือ เรามุ่งไปที่การสอบได้เป็นสำคัญ
ทุกวันนี้เราเรียน-สอนบาลีโดยมุ่งไปที่ --
สอบได้เป็นหลัก
ความรู้เป็นรอง
การเอาความรู้ไปทำงานเป็นที่โหล่
ขอพูดใหม่ก็ได้ คือพูดว่า ทุกวันนี้เราเรียนบาลีเพื่อผลิตคนสอบได้ แต่ไม่ได้ตั้งใจผลิตคนทำงาน
สอบได้ จะมีความรู้หรือไม่มี ข้ามประเด็นนี้ไปก่อน ยกประโยชน์ให้-โดยถือว่า เมื่อสอบได้ก็พิสูจน์ว่าต้องมีความรู้ มองในแง่ดีกันไว้ก่อน
แต่ประเด็นสำคัญอยู่ตรงที่ว่า เรามุ่งผลิตแต่คนที่สอบได้ (และมีความรู้) แต่เราไม่ได้มุ่ง-หรือไม่มีนโยบาย-ที่จะผลิตคนออกไปทำงาน
เรายังคงยึดหลักเดิม-ที่เชื่อกันว่าเป็นสิ่งที่ถูกต้อง-คือส่งให้ถึงฝั่งคือสอบได้เท่านั้น ต่อจากนั้นเขาจะไปทำงาน หรือไปทำอะไร หรือไม่ทำอะไร ควรเป็นไปตามอัธยาศัย
เพราะยึดหลักอย่างนี้
เราจึงมีคนที่สอบได้หรือเรียนจบแล้วอยู่มากพอสมควร
มีงานที่รอให้คนทำอยู่มากเกินสมควร
แต่ไม่มีคนทำงาน
...................
เข้าใจตรงกันนะครับว่า คำว่า “งาน” ที่ว่านี้คือ -
(๑) ศึกษาค้นคว้าพระไตรปิฎกอรรถกถาฎีกาอาจริยมติ จนได้ความรู้ที่ถูกต้องในเรื่องนั้นๆ
(๒) เอาความรู้ที่ถูกต้องนั้นมาประพฤติปฏิบัติขัดเกลาตนเอง
(๓) แล้วเอาความรู้นั้นไปแก้ปัญหาคาใจของสังคมว่าอะไรถูกอะไรผิด อย่างไหนถูกอย่างไหนผิด เป็นผลให้สังคมมองพระพุทธศาสนาถูกต้องตรงกับหลักคำสอนที่แท้จริง
เหตุผลต้นเค้าต้นเดิมแท้ของการเรียนบาลีอยู่ที่ ๓ ข้อดังกล่าวนี้
แต่ผลที่ปรากฏคือ เราผลิตคนเรียนจบไปเป็นอันมาก แต่ไม่มีคนทำงานเพื่อให้เกิดผลดังว่านี้
ดูที่ข้อต้นข้อเดียว ก็จะเห็นผลเป็นศูนย์
......................................................
สังคมสงสัยแคลงใจเรื่องอะไรเกี่ยวกับพระพุทธศาสนา
ไม่มีคำตอบ ไม่รู้ว่าจะไปหาคำตอบที่ไหน
ทุกคนทุกฝ่ายเงียบสงบ นิ่งเฉย
(อ้างว่าไม่ใช่หน้าที่ อ้างอีกด้วยว่า คนใหญ่ๆ กว่าเราเขายังไม่ทำ เราตัวเล็กแค่นี้จะไปทำอะไรได้!)
......................................................
ข้อต้นคือปากทาง
อีก ๒ ข้อคือกลางทางและปลายทาง
เมื่อปากทางไม่ปรากฏเสียแล้ว
กลางทางและปลายทางก็มองไม่เห็นไปด้วย
ผมจึงว่า-เราเรียนบาลีกันแบบหลงทาง
ผลิตคนสอบได้ (และมีความรู้)
แต่ไม่คิดจะผลิตคนทำงาน
เราประสบความสำเร็จดีมาก คือผลิตคนสอบได้เป็นจำนวนมาก
และเราก็มีงานที่รอคนทำอยู่มากกว่ามาก
แต่คนทำงาน-คือศึกษาค้นคว้าพระไตรปิฎกอรรถกถาฎีกาอาจริยมติ จนได้ความรู้ที่ถูกต้องในเรื่องนั้นๆ มีเปอร์เซ็นต์เป็นศูนย์
ผลิตคนทำงานกันมั่งเถอะเจ้าข้าเอ๊ย!
-----------------------
พลเรือตรี ทองย้อย แสงสินชัย
๒๓ สิงหาคม ๒๕๖๕
๑๕:๒๘
แสดงความคิดเห็น
ข้อมูลความคิดเห็นของท่าน จะถูกตรวจสอบก่อนทุกครั้ง ฯ