อย่ารอทำแค่วันมาฆบูชาวันเดียว

อย่ารอทำแค่วันมาฆบูชาวันเดียว

----------------------------------

ทีแรกผมตั้งชื่อบทความเรื่องนี้ว่า “เครื่องแบบ ระเบียบ และปุถุชน” 

ผมตั้งวงความคิดว่า ตามหลักแล้วเมื่อเราใช้สิทธิ์แต่งเครื่องแบบ เราก็ต้องมีหน้าที่ปฏิบัติตามระเบียบ

ถ้าไม่สามารถปฏิบัติตามระเบียบได้ ก็ควรสละสิทธิ์ที่จะแต่งเครื่องแบบนั้นเสีย

ไม่มีใครแต่งเครื่องแบบมาตั้งแต่เกิด

แม้บางกรณีดูคล้ายกับว่าถูกบังคับให้แต่งเครื่องแบบ แต่ก็สามารถเลือกใช้สิทธิ์ที่จะไม่แต่งได้

สรุปว่าเราแต่งเครื่องแบบด้วยความสมัครใจ

เพราะฉะนั้นก็ควรปฏิบัติตามระเบียบด้วยความเต็มใจ

เวลานี้มีคนขอแต่งเครื่องแบบ

แต่ก็ขอที่จะไม่ปฏิบัติตามระเบียบด้วย

โดยอ้างว่า ไม่สามารถปฏิบัติตามระเบียบได้หมดทุกข้อ เนื่องจากยังเป็นปุถุชน จะมาเกณฑ์ให้บริสุทธิ์ผุดผ่องเต็มร้อยเหมือนอริยชนนั้นไม่ได้

แล้วก็เริ่มจะมีคนเห็นใจ และเห็นด้วยกับแนวคิดเช่นนี้มากขึ้นเรื่อยๆ

อันที่จริง ระเบียบนั้นกำหนดขึ้นมาก็เพื่อจะให้ปุถุชนนั่นแหละปฏิบัติ

อริยชนจิตสูงเหนือระเบียบ คือไม่คิดจะละเมิดระเบียบอยู่แล้ว มีระเบียบหรือไม่มีระเบียบ อริยชนก็ไม่สร้างปัญหา

ปุถุชน ถ้าไม่มีระเบียบกำกับไว้ก็สร้างปัญหาได้ง่ายและสร้างได้เยอะ เพราะฉะนั้น จึงต้องมีระเบียบเยอะ เพื่ออุดช่องโหว่ พร้อมไปกับใช้เป็นแบบฝึกหัดขัดเกลาให้ค่อยๆ ประณีตขึ้นไปตามลำดับจนถึงระดับอริยชนได้ในที่สุด

และอันที่จริง หลักที่เป็นสากลก็มีอยู่และรู้กันทั่วไป นั่นคือ ถ้าปฏิบัติตามระเบียบไม่ได้ก็อย่าเพิ่งเข้าไปแต่งเครื่องแบบ

แต่หลักนี้ก็กำลังจะถูกทำให้เสียหลัก โดยการสร้างทฤษฎีขึ้นมารองรับว่า การเข้าไปแต่งเครื่องแบบเป็นสิทธิขั้นพื้นฐาน ใครจะมาลิดรอนหรือกีดกันมิได้

เป็นอันว่า -

การแต่งเครื่องแบบ เป็นสิทธิ

การไม่ต้องปฏิบัติตามระเบียบ เป็นสิทธิ

และระหว่างการฝึกฝนตนเองเพื่อเป็นอริยชน กับการปล่อยตัวเป็นปุถุชน การเลือกไม่ฝึกฝนตนเอง แต่เลือกที่จะอยู่อย่างปุถุชน ก็เป็นสิทธิ

เวลานี้สังคมเราจึงกำลังคึกคักคับคั่งไปด้วยผู้ที่ใช้สิทธิ์เข้าไปแต่งเครื่องแบบ แล้วเข้าใจว่าตัวเองมีสิทธิ์ที่จะไม่ต้องปฏิบัติตามระเบียบ โดยอ้างสิทธิ์ความเป็นปุถุชน 

ก็คงเจริญกันใหญ่

ถ้าเห็นด้วยกับสภาพที่กำลังเกิดขึ้นเช่นนี้ ก็ไม่ต้องทำอะไรกับใคร ลอยตามโลกไปวันๆ ก็สบายแล้ว

และถ้าไม่เห็นด้วยกับสภาพที่กำลังเกิดขึ้นเช่นนี้ ก็ไม่ต้องทำอะไรกับใครเช่นกัน เพียงแต่หันมาทำกับตัวเอง คือฝึกตัวเอง โดยใช้กฎเหล็กแค่ ๒ ข้อ

กฎข้อแรกก็คือ อย่าอ้างว่าเดี๋ยวนี้ใครๆ เขาก็ทำอย่างนี้กันทั้งนั้น สังคมมันเป็นอย่างนี้ โลกมันเป็นอย่างนี้ เราจะมามัวฝืนโลกอยู่ได้อย่างไร

กฎข้อสองก็คือ ให้คิดว่าเรานี่แหละที่สามารถฝืนสังคมและฝืนโลกได้ โดยใช้หลักที่ง่ายที่สุด นั่นคือ -

๑ อะไรชั่ว ไม่ทำ-แม้ใครๆ เขาจะทำกันทั่งโลก

๒ อะไรดี ทำ-แม้ทั้งโลกจะมีเราทำอยู่คนเดียว

....................

ถ้าพระพุทธเจ้าท่านลอยตามโลก-เหมือนกับที่คนส่วนมากทำกัน โลกก็คงไม่มีพระพุทธศาสนาให้เราได้อาศัยอยู่ในทุกวันนี้

ไม่ใช่ว่าเราจะต้องเป็นพระพุทธเจ้าเสียก่อนจึงจะทำเช่นนั้นได้ เป็นแค่คนที่นับถือพระพุทธเจ้าธรรมดาๆ นี่แหละ ก็สามารถปฏิบัติตามคำสอนของพระพุทธเจ้าได้

อะไรชั่ว ไม่ทำ

อะไรดี ทำ

เติมเต็มเข้าไปอีกข้อหนึ่ง-ทำจิตของตนให้ผ่องใส แค่นี้ก็สมบูรณ์แบบ

ทำได้ทันที-วันนี้

และทำได้ทุกวัน

อย่ารอทำแค่วันมาฆบูชาวันเดียวนะครับ

-----------------------

พลเรือตรี ทองย้อย แสงสินชัย

๑๙ กันยายน ๒๕๖๕

๑๖:๐๕ 

[right-side]