ศัพท์ไทย - บาลี หมวด ฤ (ฤก-ฤด-ฤท-ฤษ-ฤๅ)
. ปุงลิงค์ , อิตถีลิงค์ ., นปุงสกลิงค์ / น. นาม / ก.กิริยา / กกิ. กิริยากิตก์ / คุ. คุณนาม / สำ. สำนวน / นิ. นิบาต /กวิ. กิริยาวิเสส
---------------
ฤกษ์ น. สมย. อวสร. วาร.
ฤกษ์ดี น. สุนกฺขตฺต., สุภนิมิตฺต.,
ฤกษ์ยาม น. นกฺขตฺตมุหุตฺต.
ฤกษ์เสีย น. ทุนฺนิมิตฺต.,
ฤคเวท น. อิรุ. อิรุพฺเพท.
ฤชา น. สุงฺก. อากร. พลิ.
ฤชากร น. สุงฺกธน., อากรธน.,
ฤดี น. รติ,
ฤดู ๑ น. อุตุ,. สมย.
ฤดูกาล น. อุตุ,. สมย. กาล. ตามฤดูกาล กวิ.ยถาสมยํ กาลานุรูปํ นอกฤดูกาล ค. อยถากาลิก วิ. อกาเล ไม่ใช่ฤดูกาล น. อกาล
ฤดู ๒ ฤดูเก็บเกี่ยว น. สสฺสกาล. ลายนสมย.
ฤดูดอกไม้บาน น. ปุปฺผสมย.
ฤดูนวดข้าว น. ขลคฺค.,
ฤดูใบไม้ผลิ น.วสนฺต.วสนฺตอุตุ. ปุปฺผสมย. ผคฺคุณี,
ฤดูใบไม้ร่วง น.สรท.สรทกาล.สรทสมย. สารท.
ฤดูฝน น. วสฺส. วสฺสาน. วสฺสานอุตุ. วสฺสาโนตุ. ปาวุส. ปาวุสา, วทฺธิกา,
ฤดูเพาะปลูก น. วปนกาล.
ฤดูร้อน น.คิมฺห.คิมฺหาน.คิมฺหอุตุ.คิมฺหนฺต. อุณฺห.อุณฺหสมย. นิทาฆ. นิทาฆสมย. ฆมฺม.
ฤดูแล้ง น. นิทาฆสมย.สรทสมย. ทุพฺพุฏฺฐิกาล.
ฤดูหนาว น. สีต., สีตล., สิสิร., สีตสมย. สีตกาล. หิมกาล. เหมนฺต. เหมนฺตอุตุ. เหมนฺโตตุ. ตุสาร.
ฤทธิ์ น. อิทฺธิ, ปภาว.
ฤษี (ชาย) น. อิสิ, อชินสาฏี. ภคุ. ตาปส. (หญิง) น. ตาปสินี
ฤๅษี ดู ฤษี
ฤๅสาย น. อิสฺสรชน. ขตฺติย.
---------///---------
แสดงความคิดเห็น
ข้อมูลความคิดเห็นของท่าน จะถูกตรวจสอบก่อนทุกครั้ง ฯ