ท่านสำคัญประเด็นที่ว่า "สัตว์ในชาดกสามารถสือสารกันได้เช่นไร?"

สมเกียรติ พลเดชอุดมคุณ

ท่านสำคัญประเด็นที่ว่า "สัตว์ในชาดกสามารถสือสารกันได้เช่นไร?"

   ก่อนอื่นภาษาที่ใช้สือความกันมีได้ 3 ทาง คือ:-

  1. ทางกาย ก็โดยอาศัยอากัปกิริยา

  2. ทางวาจา ก็โดยอาศัย น้ำเสียง

  3. ทางใจ ก็โดยอาศัย สีหน้าและแววตา

   ถามว่าสัตว์ทุกตัวสามารถรู้ภาษาทั้ง 3 ประการดังกล่าวนี้ได้ไหม?

   ตอบว่าไม่ เพราะต้องฉลาดรอบรู้และมีทักษะซึ่งเกิดจากสะสมมาในอตีต ดังท่านจะเห็นประจักษ์ได้ว่า สุนัขบางตัวฉลาดรอบรู้ภาษาทั้ง 3 ประการของมนุษย์ดี จึงสามารถทำงานให้มนุษย์ได้  เช่นปอกมะพร้าว กลบหลุมที่ปลูกพันธ์ไม้ นำสิ่งของที่นายผู้เป็นเจ้าของสั่ง มาให้อย่างถูกต้องได้ ตลอดกระทั้งการอ่านใจนายผู้เป็นเจ้าของได้ไม่ผิดเลย เป็นต้น

     การสะสมมีใด้ในมหาสัตว์(สัตว์ผู้ประเสริฐ)ที่สร้างบารมีเพื่อการบรรลุธรรม กุศลทั่วไปกับกุศลบารมีต่างกันที่ความหมดจดจากตัณหา เช่นให้ทาน รักษาศีลเพื่ออยากได้ทรัพย์สมบัติ ภพสมบัติเป็นกุศลทั่วๆไป คือยังเป็นไปเพื่อวัฎฎะอยู่ ส่วนกุศลบารมีเพื่อความสิ้นทุกข์ เป็นวิวัฏฏะ

จึงปราศจากตัณหาเป็นเสี้ยนหนาม อุปนิสัยที่ไม่มีตัณหาเป็นเสี้ยนหนามดังกล่าวนี้เอง เป็นปัจจัยที่มีกำลังแรงทำให้มหาสัตว์ผู้เกิดเป็นสัตว์ในชาตินั้นๆสือสารกันได้

   ส่วนอุปนิสัยปัจจัยที่มีตัณหาเป็นเสี้ยนหนาม ก็เช่นการฝึกสอนให้นกแก้ว นกขุนทองเป็นต้น พูดภาษามนุษย์ ด้วยการเอาอาหารเป็นเหยื่อล่อ ถึงจะพูดได้แต่ก็ไม่รอบรู้ความเหมือนเช่นพวกมหาสัตว์ ก็ด้วยเหตุผลดังได้กล่าวไปนั่นเอง

    ถามว่าอุปนิสัยปัจจัยอันเป็นบารมีที่ไม่มีตัณหาเป็นเสี้ยนหนามกับอุปนิสัยปัจจัยทั่วๆไปอันมีตัณหาเป็นเสี้ยนหนาม มีอานุภาพต่างกันได้เช่นไร? 

   ตอบว่า ทานที่หมดจดจากตัณหาเป็นเสี้ยนหนามมีโอกาสเป็นทั้งทานเป็นทั้งศีลได้ เหตุเพราะไม่มีตัณหาเป็นเสียนหนามจึงทำทานได้สม่ำเสมอ กล่าวคือเป็นทานเพราะมีลักษณะสละได้(ปริจาคลักษณะ)เป็นศีลเพราะใจมีพื้นฐาน(สีลนลักษณะ)กระทำได้สม่ำเสมอ(สมาธานฐาน)และแข็งแรงสละได้แม้นกระทั้งทรัพย์ อวัยวะ และชีวิต(อุปธารณฐาน) และเพราะมีความรอบรู้จึงประกอบด้วยปัญญา ความว่าเมื่อไม่มีตัณหาเป็นเสี้ยนหนามกุศลที่เป็นบารมีจึงมีโอกาสเกิดได้ครบในแต่ละครั้งที่สร้างบารมีนั้นๆเป็นประธานนั่นเอง

     ส่วนกุศลทั่วๆไปที่มีตัณหาเป็นเสี้ยนหนามก็มีนัยตรงกันข้าม ดังนั้นพวกมหาสัตว์ผู้ประเสริฐมีอดีตชาติเป็นอนุพุทธโพธิสัตว์ก็ตาม เป็นปัจเจกพุทธโพธิสัตว์ก็ตาม เป็นสัมมาสัมพุทธโพธิสัตว์ก็ตาม ล้วนสือสารกันได้ก็ด้วยประการละฉนี้แล.

(สาระจากคัมภีร์นิสสยอักษรธรรมอีสาน)

 

[full-post]