นิพพาน: อีกเรื่องหนึ่งที่คนไทยเข้าใจผิดสุดขั้วโลก

นิพพาน: อีกเรื่องหนึ่งที่คนไทยเข้าใจผิดสุดขั้วโลก

---------------------------------

ผมเคยประมวลเรื่องที่คนไทยเข้าใจผิดสุดขั้วโลกว่า มี ๓ เรื่อง คือ -

๑ สังฆทาน คนไทยเข้าใจว่าต้องมีถังสังฆทานหรือชุดสังฆทานจึงจะเป็นสังฆทาน ซึ่งเป็นการเข้าใจผิดสุดขั้วโลก

๒ ธุดงค์ คนไทยเข้าใจว่าต้องแบกกลดสะพายบาตรเดินไปตามที่ต่างๆ จึงจะเป็นธุดงค์ ซึ่งเป็นการเข้าใจผิดสุดขั้วโลก

๓ การปฏิบัติธรรม คนไทยเข้าใจว่าต้องแต่งชุดขาว ไปอยู่วัดหรือสำนักที่จัดปฏิบัติธรรม ๓ วัน ๗ วัน ทำกิจต่างๆ และกินนอนตามเวลาที่กำหนด จึงจะเป็นการปฏิบัติธรรม ซึ่งเป็นการเข้าใจผิดสุดขั้วโลก

วันนี้ผมนึกถึงเรื่องที่คนไทยเข้าผิดสุดขั้วโลกได้อีกเรื่องหนึ่ง นั่นคือ นิพพาน ขอนำมาเข้าชุดดังนี้

๔ นิพพาน คนไทยเข้าใจว่าผู้บรรลุนิพพานต้องหลบลี้หนีหน้าไม่เอาสังคม ตายแล้วไปอยู่ที่ดินแดนแห่งหนึ่งเป็นอมตะตลอดไป ซึ่งเป็นการเข้าใจผิดสุดขั้วโลก

....................

เพราะความเข้าใจผิดสุดขั้วโลกเรื่องนิพพาน จึงมีท่านจำพวกหนึ่ง พอเห็นใครกระตุ้นเตือนให้พระปฏิบัติธรรมเพื่อบรรลุมรรคผลนิพพาน ท่านจำพวกนี้ก็จะออกมาบอกว่า อย่าเกณฑ์ให้พระไปนิพพานกันนักเลย เดี๋ยวจะไม่มีพระอยู่ช่วยสังคม เอาแค่ให้มีพระเฝ้าวัดให้ญาติโยมทำบุญก็พอแล้ว

นี่ก็คือไปเข้าใจว่า ใครบรรลุนิพพานต้องทิ้งสังคม ไม่เอาสังคม ไม่รับผิดชอบสังคม ไม่ช่วยเหลือสังคม ซ้ำบอกว่านิพพานของพระพุทธศาสนาสอนแบบนี้ 

นักสังคมหลายๆ สำนักก็เลยพลอยไม่ชอบพระพุทธศาสนาไปด้วย หาว่าเป็นศาสนาที่เห็นแก่ตัว สอนให้คนเอาตัวรอด แต่ไม่ช่วยเหลือสังคม

เราพากันลืมไปเสียสนิทว่า พระพุทธเจ้าผู้เป็นจอมแห่งการบรรลุนิพพานนั่นเอง บรรลุนิพพานแล้วก็ยังอยู่กับสังคม ทำงานช่วยเหลือสังคมต่อมาอีกถึง ๔๕ ปี 

เรียกว่าอยู่กับสังคม ทำงานเพื่อสังคมจนตาย 

ทำไมไม่นึก ทำไมพากันลืมไปเสียเล่า

พระสงฆ์สาวกที่ปฏิบัติธรรมจนบรรลุมรรคผลนิพพานเป็นพระอรหันต์อีกนับหมื่นนับแสนนับล้าน ท่านก็อยู่กับสังคมทำงานช่วยเหลือสังคมทั้งนั้น ไม่มีใครหลบลี้หนีหน้าจากสังคมสักองค์เดียว

มีพระอัญญาโกณฑัญญะเท่านั้นที่ทูลขอพุทธานุญาตไปจำพรรษาอยู่ในป่าหิมพานต์องค์เดียว หลังจากที่ทำงานช่วยเหลือสังคมอยู่ระยะหนึ่ง พอจะพูดได้ว่า-ทิ้งสังคม แต่นั่นเพราะท่านมีปัญหาเรื่องวัยและสุขภาพ

ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา ที่ปฏิบัติธรรม บรรลุธรรม ล้วนแต่ยังอยู่กับสังคมและทำงานช่วยเหลือสังคมทั้งสิ้น ท่านเหล่านี้ทำงานเพื่อสังคมโดยไม่มีวันเกษียณ และส่วนมากทำงานจนตาย

แต่ทำไมคนไทยกลับพากันเข้าใจว่า ผู้บรรลุนิพพานต้องทิ้งสังคม ผู้ปฏิบัติธรรมต้องทิ้งสังคมเอาตัวรอด พระพุทธศาสนา-โดยเฉพาะพระพุทธศาสนาเถรวาท-สอนให้คนทิ้งสังคมเอาตัวรอดไปแต่ลำพัง

เอาความคิดความเข้าใจแบบนี้มาจากไหน?

ทำไมไม่ “แหกตา” มองปฏิปทาของพระพุทธองค์และของพุทธสาวกที่มีหลักฐานปรากฏอยู่ในพระพุทธศาสนากันบ้าง

หลับตาพูดอยู่ได้ว่า-อย่าเกณฑ์ให้พระไปนิพพานกันหมด เดี๋ยวจะไม่มีพระเฝ้าวัด

อันที่จริง ควรจะช่วยกันถวายกำลังใจให้พระมีอุตสาหะตั้งใจปฏิบัติธรรมมุ่งถึงนิพพานกันให้มากๆ 

เพราะด้วยวิธีนี้เท่านั้นที่เราจะได้มีพระดีๆ ไว้เฝ้าวัดมากขึ้น

-----------------------

พลเรือตรี ทองย้อย แสงสินชัย

๓๐ เมษายน ๒๕๖๖

๑๑:๕๐

[full-post]