วัฒนธรรมตุณหี
---------------
“ตุณหี” เป็นคำบาลี ณ เณร สะกดและเป็นกึ่งตัวนำพยางค์หลัง อ่านว่า ตุน-นฺฮี หรือจะออกเสียงว่า ตุน-นี ก็ได้
ในภาษาบาลีมีคำว่า “ตสฺมา ตุณฺหี” เป็นคำที่ปรากฏในกรรมวาจาของสงฆ์ในกรณีที่เสนอญัตติแล้วถามความเห็นจากที่ประชุม เมื่อที่ประชุมเห็นชอบกับญัตตินั้น ผู้เสนอญัตติก็จะประกาศมติของที่ประชุม คำลงท้ายมติที่ถือว่าเป็นสำนวนตามแบบแผนคือ “ตสฺมา ตุณฺหี, เอวเมตํ ธารยามิ.” (ตัส๎มา ตุณหี, เอ-วะ-เม-ตัง ทา-ระ-ยา-มิ)
แปลตามศัพท์ว่า “เพราะฉะนั้น (ท่านทั้งหลาย) จึงนิ่ง, ข้าพเจ้าทรงจำความข้อนี้ไว้ด้วยอาการอย่างนี้”
แปลตามสำนวนไทย “เพราะท่านทั้งหลายไม่คัดค้าน จึงขอประกาศมติว่า ที่ประชุมนี้เห็นชอบตามข้อเสนอ”
.......................
คำบาลีที่สะกดเป็น -หี- เช่น “มหีตเล” ในพระคาถาชินบัญชร หรือ “ตุณฺหี” ที่กำลังพูดถึงนี้ ท่านให้ออกเสียงเป็น -ฮี- (ฮ นกฮูก) อาจเป็นเพราะรูปคำไปพ้องกับคำไทยที่หมายถึงอวัยวะเพศของหญิง ซึ่งรู้สึกกันว่าเป็นคำหยาบ
แต่ถึงจะออกเสียงเป็น -ฮี- แต่เมื่อเขียนเป็นอักษรก็ต้องเขียนตามรูปเดิม จะสะกดคำนี้เป็น “มฮีตเล” หรือ “ตุณฮี” ไปด้วยนั้นเป็นการผิดหลักภาษา เพราะ ฮ นกฮูก ไม่มีในภาษาบาลี
หนังสือสวดมนต์ของบางสำนักที่พิมพ์เผยแพร่ ถ้าใช้ ฮ นกฮูกในการสะกดคำพวกนี้ ขอความกรุณาเลิกใช้นะครับ สะกดให้ตรงตามรูปคำเดิม
.......................
“ตุณหี” แปลว่าอะไร?
พจนานุกรมบาลี-ไทย สำหรับนักศึกษา BUDSIR 7 for Windows บอกไว้ว่า -
(๑) ตุณฺหี : (คำกริยาวิเศษณ์) นิ่ง, เงียบ.
(๒) ตุณฺหี : (คำคุณศัพท์) นิ่ง, เงียบ, ไม่มีเสียง, ดุษณี.
(๓) ตุณฺหีภาว : (คำนาม) ดุษณีภาพ, ความเป็นผู้นิ่ง, ความเงียบ.
คำว่า “ตุณฺหีภาว” ก็คือที่ใช้ในภาษาไทยว่า “ดุษณีภาพ” พจนานุกรมบาลี-อังกฤษ บอกความหมายว่า ความเงียบ, การมีท่าทียินยอม, ดุษณีภาพ (silence, attitude of consent)
พจนานุกรมบาลี-อังกฤษ ขยายความ “ตุณฺหี” ไว้ว่า -
.........................................................
silently, esp. in phrase tuṇhī ahosi he remained silent, as a sign of consent or affirmative answer (i. e. he had nothing to say against it)
แปล: อย่างเงียบๆ , โดยเฉพาะในวลี ตุณฺหี อโหสิ เขานิ่งเงียบ, เป็นเครื่องหมายว่ายินยอมหรือตอบรับ (คือเขาไม่มีอะไรจะพูดค้าน)
.........................................................
“ตุณฺหี” เป็นรูปคำบาลีที่ไม่พบว่ามีใช้ในภาษาไทย เราใช้อิงรูปคำสันสกฤตว่า “ดุษณี” และ “ดุษณีภาพ”
พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2554 บอกไว้ว่า -
“ดุษณี, ดุษณีภาพ : (คำนาม) อาการนิ่งซึ่งแสดงถึงการยอมรับ. (ส. ตุษฺณีมฺ; ป. ตุณฺหี).”
.......................
การยอมรับโดยกิริยา “นิ่ง” เป็นวัฒนธรรมในอริยวินัย เช่นกรณีที่มีผู้นิมนต์พระพุทธเจ้าหรือพระสงฆ์ไปฉันภัตตาหารที่บ้าน ท่านจะรับนิมนต์โดยกิริยานิ่ง ไม่ใช่เอ่ยปากตอบรับ
“ตุณหี - ดุษณี - นิ่ง” มีความหมายว่า เห็นด้วย หรือให้ความร่วมมือ โดยหลักการแล้วต้องกระทำด้วยวิจารณญาณ คือพิจารณาเห็นว่า เรื่องที่เสนอหรือเรื่องที่กำลังเกิดขึ้นนั้นเป็นเรื่องที่ถูกต้องดีงาม จึงไม่มีความจำเป็นจะต้องทักท้วงหรือคัดค้านโต้แย้งใด ๆ นิ่งเพราะอย่างนี้
มิใช่นิ่งเพราะไม่รู้เรื่อง หรือไม่อยากมีเรื่อง-ทั้ง ๆ ที่ไม่เห็นด้วยกับเรื่องที่เสนอ
ถ้านิ่งเพราะโมหะ หรือเพราะกลัวอะไรก็ตาม ก็ไม่ใช่ “นิ่ง” ในอริยวินัย
กับอีกกรณีหนึ่ง มีตำแหน่ง มีอำนาจ มีหน้าที่จะต้องบริหารจัดการเรื่องนั้น ๆ แต่นิ่งเฉยไปหมดทุกเรื่อง
มีปัญหา ก็ไม่แก้ อ้างว่า อุจจาระ ไปจิ้มเข้ามันก็เหม็น ไม่ดี ปล่อยไว้นิ่ง ๆ น่ะดีแล้ว อยู่กันอย่างสงบเรียบร้อยแบบนี้ดีกว่า - ว่าแล้วก็นิ่ง
เรื่องที่ควรพัฒนาให้ดีให้ก้าวหน้าต่อไป ก็ไม่ทำ อ้างว่าเท่าที่เป็นอยู่นี่ก็เรียบร้อยดีอยู่แล้ว จะต้องไปทำอะไรให้เหนื่อยทำไม - ว่าแล้วก็นิ่ง
“นิ่ง” แบบนี้ก็ไม่ใช่นิ่งในอริยวินัยครับ
.......................
เวลาใครถามความเห็นใคร หรือเสนอให้ใครทำอะไร แล้วผู้นั้นนิ่งไปหมดทุกเรื่อง จำคำว่า “ตสฺมา ตุณฺหี” ไว้พูดสรุปให้ท่านผู้มีท่าทีเช่นนั้นฟัง ก็คงขำดีเหมือนกัน
พลเรือตรี ทองย้อย แสงสินชัย
ภาคีสมาชิก ราชบัณฑิตยสภา
๒๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๖
๑๖:๓๙
[full-post]
แสดงความคิดเห็น
ข้อมูลความคิดเห็นของท่าน จะถูกตรวจสอบก่อนทุกครั้ง ฯ