ความจริง

 

ความจริง 

---------

ความจริงอย่างหนึ่งและเป็นความจริงที่สำคัญมากในสังคมเรา ก็คือ คนส่วนใหญ่ไม่รู้ความจริง 

ที่ร้ายไปกว่านั้นก็คือ รู้ผิดไปจากความจริง 

แต่ที่ร้ายที่สุดก็คือ ตัดสินใจชอบหรือชัง สนับสนุนหรือคัดค้าน ทำหรือไม่ทำอะไร ไปตามสิ่งที่ตนรู้มาผิดๆ นั่นเอง

เพราะฉะนั้น จึงมักปรากฏว่า คนส่วนมากต้องรู้สึกเสียใจเมื่อย้อนคิดไปว่า ตนได้หลงชอบคนที่ควรชัง หรือไม่ก็หลงชังคนที่ควรชอบ

... ได้หลงสนับสนุนเรื่องที่ควรจะคัดค้าน หรือไม่ก็ไปหลงคัดค้านเรื่องที่ควรสนับสนุน

... ได้หลงทำอะไรลงไปทั้งๆ ที่ไม่ควรจะทำ หรือไม่ก็ได้แต่นิ่งเฉยเสียทั้งๆ ที่ควรจะทำอะไรสักอย่าง

เพื่อไม่ให้ต้องเสียใจเช่นว่านี้ ผู้รู้ท่านจึงเตือนสติให้รู้จักใช้โยนิโสมนสิการ คือศึกษาสำเหนียกให้รู้เท่าทันไปจนถึงต้นรากของความเป็นจริงเรื่องนั้นๆ ก่อนที่จะตัดสินใจแสดงท่าทีใดๆ ออกไป

ตัว “ความเป็นจริง” นั้นเราไม่ต้องไปทำอะไรกับมันเลย นอกจากรู้ให้ทัน และรู้ให้ตรงกับที่มันเป็น

เมื่อรู้ทันและรู้ตรงตามความเป็นจริงแล้ว เราจะรู้ได้ด้วยตัวเองว่าควรจะทำอะไรต่อไป หรือไม่ควรจะทำอะไรต่อไป

แต่ความจริงอย่างหนึ่งและเป็นความจริงที่น่าตระหนกในสังคมเรา ก็คือ คนส่วนใหญ่มักไม่สนใจที่จะฝึกตัวเองให้รู้เท่าทันไปจนถึงต้นรากของความเป็นจริงเรื่องนั้นๆ

คนส่วนใหญ่พอใจที่จะลอยตามกระแสที่ช่วยกันสร้างขึ้นและส่งต่อให้กันอย่างสนุกสนาน

เขาว่าดี ก็เฮรักเฮชอบตามกันไป

เขาว่าร้าย ก็เฮเกลียดเฮชังตามกันไป

แล้วก็มาถึงความจริงที่น่าระทึกใจว่า เมื่อต้องอยู่ในท่ามกลางผู้คนที่ลอยตามกระแสเช่นว่านั้น จึงมีน้อยคนเหลือเกินที่ฝืนกระแสหรือทวนกระแสได้

ระทึกใจตรงที่ว่า เราจะเป็น “น้อยคน” นั้นได้หรือเปล่าหนอ?

-----------------------

พลเรือตรี ทองย้อย แสงสินชัย

๒๑ กันยายน ๒๕๖๕

๑๘:๑๑

[right-side]