สมเกียรติ พลเดชอุดมคุณ
องค์ธรรมของอริยสัจ ๔ ตามนัยพระสูตร
๑. กตเม จ ภิกฺขเว ธมฺมา อภิญฺญา ปริญฺเญยฺยา? ปญฺจุปาทานกฺขนฺธา
๑.ภิกษุทั้งหลาย ธรรมที่รู้ยิ่งแล้วควรกำหนดรู้ไว้เป็นไฉน? คืออุปาทานขันธ์ ๕
๒. กตเม จ ภิกฺขเว ธมฺมา อภิญฺญา ปหาตพฺพา? อวิชฺชา จ ภวตณฺหา จ
๒. ธรรมที่รู้ยิ่่งแล้วพึงละเสียเป็นไฉน? คืออวิชชาและถวตัณหา
๓. กตเม จ ภิกฺขเว ธมฺมา อภิญฺญา ภาเวตพฺพา? สมโถ จ วิปสฺฺสนา จ
๓. ธรรมที่รู้ยิ่งแล้วควรให้เจริญเป็นไฉน? คือ สมถะและวิปัสสนา
๔. กตเม จ ภิกฺขเว ธมฺมา อภิญฺญา สจฺฉิกาตพฺพา? วิชฺชา จ วิมุตฺติ จ.
๔. ธรรมที่รู้ยิ่งแล้วพึงกระทำให้แจ้งเป็นไฉน? คือ วิชชาและวิมุตติ
(องฺ. จตุกฺก ข้อ ๒๕๔, มจร. ข้อ ๒๕๔)
ความเป็นมาแห่งพุทธภาษิต
พระพุทธเจ้าทรงแสดงแก่ภิกษุทั้งหลาย โดยหลักใหญ่ก็คือ ทรงแสดงอริยสัจ ๔ และกิจที่ต้องทำในอริยสัจ ถือเป็นการแสดงองค์ธรรมของอริยสัจ ๔ ตามนัยพระสูตร
" รู้ยิ่งแล้ว " คือ รู้ยิ่งด้วยปัญญา...
องค์ธรรมในทสุตตรสูตร
แสดงความคิดเห็น
ข้อมูลความคิดเห็นของท่าน จะถูกตรวจสอบก่อนทุกครั้ง ฯ