สมเกียรติ พลเดชอุดมคุณ
มีเพื่อนสหธรรมิก ถามถึงอปรามัฏฐปาริสุทธิศีล ที่เป็นของพระเสขบุคคล 7 บุคคล ว่าอาการที่สักกายทิฏฐิ จับต้องลูบคลำทำให้แปดเปื้อนไม่ได้แล้ว เป็นเช่นไร ? 1. มีผลในการปฏิบัติวิปัสสนาต่างจากอปริยันตปาริสุทธิศีล และปริปุณณปาริสุทธิศีลอย่างไร ? 1.
เป็นที่ทราบกันดีอยู่แล้วว่า มีพระพุทธพจน์ตรัสไว้หลายแห่งว่า " สพฺเพ ธมฺมา อนตฺตา " ก็แล้วทำไมเล่า ? ปุถุชนทัั้งหมด ปรกติเวลารับรู้อารมณ์ทางทวารที้งหก.เช่นทางตา ก็รู้สึกว่า ตัวเรานั่นเองเป็นผู้เห็น ทางหู ก็ตัวเรานั่นเองเป็นผู้ได้ยิน เป็นต้น ซึ่งถ้าไม่รู้สึกตัวเช่นนั้นทั้งหกทวาร หมอก็บอกว่าเป็น " บ้า "' ไปซะแล้ว ถามว่าปุถุชนปรกติทำไมละอัตตาไม่ได้ ? ก็เพราะยังทำลายสักกายทิฏฐิอันมี ฆนสัญญา ความเป็นกลุ่มก้อนของสภาวธรรม สันตติ ความสืบต่อของสภาวที่เป็นไปรวดเร็วมาก และ การใช้อิริยาบถน้อยใหญ่ที่ขาดโยนิโสมนัสสิการ ปิดบังไว้ (วิสุทธิมรรค3/275,ปรมัตถมัญชุสา3/523) ทำให้ญาณไม่บริสุทธิ์ บรรลุโสดามรรคญาณที่ทำลายสักกายทิฏฐิไม่ได้ เมื่อพระเสขบุคคลละสักกายทิฏฐิได้ในโสดาปัตติมรรคญาณแล้ว เวลารับรู้อารมณ์ทางทวารทั้งหก จึงไม่มีสักกายทิฏฐิมาจับต้องลูบคลำให้แปดเปื้อน เหมือนปุถุชน
และเวลาเจริญวิปัสสนาเพื่อบรรลุมรรคที่สูงขึ้น ก็เริ่มที่อุทยัพพยญาน ไม่จำเป็นต้องเริ่มที่นามรูปปริเฉทญาณ เหมือนปุถุชน เพราะละสักกายทิฏฐิได้เด็ดขาด ส่วนกัลยาณปุถุชนที่ปฏิบัติวิปัสสนาได้ถูกต้อง (ปริปุณณปาริสุทธิศีล) จะละสักกายทิฏฐิได้เป็นขณะๆ คือไม่สามารถครอบงำได้หลุดหายไปในอุทยัพพยญาณแบบเห็นประจักษ์ ไม่ใช่นึกเอาว่าเอาเลย
------------------
แสดงความคิดเห็น
ข้อมูลความคิดเห็นของท่าน จะถูกตรวจสอบก่อนทุกครั้ง ฯ