ศัพท์บาลี หมวด บาลี-ไทย (ุหุ-, หู-, เห-, โห-)
---------------
หุ-
หุํหุกชาติก (ป ) หุงหุกชาติกะ ชื่อพราหมณ์ตนหนึ่ง มักตวาดผู้อื่นว่า หึหึ.
หุจฺฉน (วิ.) ดด, โค้ง, โกง, งอ. จโกฏิลเล, ยุ,
หุจฺฉน (นปุ.) ความคด, ฯลฯ.
หุต (นปุ ) เครื่องเซ่น, เครื่องสังเวย, เครื่องบูชา. หุ หพฺยปฺปทาเน, โต. เชื้ออันบุคคล
หุตาวห (ปู.) หุตาวหะ ชื่อไฟชื่อที่ ๗ ใน ๑๘ ชื่อ, ไฟ. วิ.เทวหุตํ หวึ วหติ ปาปียติ สยํ วา ลภเตติ หุตาวโห. วหฺ ปาปเน, อ.
หุตาส (ปู.) หุตาละ ซื่อไฟชื่อที่ ๑๘ ใน ๑๘ ชื่อ, ไฟ. วิ. หุตํ หวึ อสตีติ หุตาโส. อสฺ โภชเน, โณ. หตํ อสนํ อสฺสาติ วา. หุตาโส.
หุตาสน (ปุ.) ไฟ. หุต+อสุ+ยุ ปัจ.
หุติ หุตฺติ (อิต.) การให้, การบูชา, การเซ่น. หุ ทานปูชนหพยปุปทาเนสุ, ติ. ศัพท์หลังแปลง ติ เป็น ตฺติ.
หุร (นปุ.) โลกอื่น, ภพอื่น.
หุรํ (อัพ. นิบาต) โลกอื่น, ภพอื่น, เบื้องหน้า, ภพหน้า, ในเบื้องหน้า, ในภพหน้า: กาลสตฺตมิยตฺเถ นิปาโต.
หราหุร (วิ.) ไป ๆ มา ๆ.
หุราหุร (นปุ ) ภพอื่นและภพอื่น. หุร+หร ทีฆะท่ามกลาง. ภพน้อยและภพใหญ่. หุร+อาหุร.
หุลฺย หุลุล (นปุ.) หนาม, หอก, ลูกศร. หุล คติย์, โย, โล วา. รูปฯ ๖๔๐.
หุสา (อิต.) ลูกสะใภ้, หญิงสะใภ้. สุสวเน, โส. แปลง สุ เป็น หุ อา อิต.
หู-
หูติ (อิต.) การเรียก. หู อวหาเน, ดิ.
เห-
เห (อัพ. นิบาต) เฮ้ย, ได้ยินว่า, แล.
เหฏฺฐา (อัพ.นิบาต) เบื้องต่ำ, ภายหลัง, ภายใต้. ในภายใต้.
เหฏฺฐาภาค (ป) ส่วนมีในเบื้องต่ำ, ฯลฯ. ส่วนมีในภาคใต้, ส่วนอันเป็นเบื้องต่ำฯลฯ, ส่วนอันเป็นภายใต้.
เหฏฺฐามญฺจ (นปู.) .ภายใต้แห่งเดียง.
เหฏฺฐิม (วิ.) เกิดในเบื้องต่ำ, ฯลฯ, มีในเบื้องต่ำ, ฯลฯ. อิม ปัจ.
เหฏฺฐิมา (อิต.) ทิศมีในเบื้องต่ำ, ทิศเบื้องต่ำ
เหติ (อิต.) ศัตรา, อาวุธ, ศัตราวุธ, เครื่องรบ. ขอ, หอก, หลาว. วิ. หรติ ชีวิตนฺติ เหติ หร หรเณ, ติ, อสฺเส, รฺโลโป.
เหตุ (ปู.) มูลเค้า, เค้ามูล, ข้อความ, เรื่องราว,
เหตุ คือ สิ่งหรือเรื่องที่ทำให้เกิดผล. วิ หิโณติ ปริณมติ การิยรูปตนฺติ เหตุ หิ คติยํ, ตุ. หิโณติ ผลเมตฺถาติ วา เหตุ. หิ ปติฏฺฐายํ. หิโณติ ผลํ เอเตนาติ วา เหตุ หิ ปวตฺตเน. ส. เหตุ ฯลฯ, ตระกูลชั่ว, ฯลฯ. ให้. หุ ทาเน.
เหตุกต (วิ.) ทำแล้วเพราะเหตุ
เหตุปฺปภว (วิ. มีเหตุเป็นแดนเกิดก่อน.
เหตุปจฺจย (ปุ) ปัจจัยอันเป็นเหตุ, ปัจจัยที่เป็นเหตุ, วิเสสนบุพ.กัม.
เหตุผล (นปุ ) เหตุและผล.
เหตุเย (ปุ ) เพื่ออันมี, เพื่ออันเป็น. หู สต ตายํ, ตุํ, เตฺว วา. แปลง ตุํ หรือ เตฺว เป็น ตุเย อุ เป็น เอ.
เหม (ปู) เหมะ ชื่อตระกูลช้างตระกูล ๑ ใน ๑๐ ตระกูล วิ. เหมวณฺณตาย เหโม.
เหม (นปู.) ทอง, ทองคำ. วิ. หิโนติ ปวตฺตดิ จิตฺตํ จิรกาลํ เอตสฺมินฺติ เหมํ. หิ คติยํ, โม. กัจฯ และรูปฯ เป็น ปุ. ส. เหม, เหมนฺ.
เหมนฺต (ปุ.) ฤดูน้ำค้าง, ฤดูหนาว, ฤดูหิมะ. วิ. หิมานิ เอตุถ สนุตีติ เหโม. โส เอว เหมนฺโต. อนฺต ปัจ. สกัด. อีกอย่างหนึ่ง สำเร็จรูปมาจาก หิม+อนุต (ฤดู) เอา อิ เป็น เอ. ในฎีกาสัคคกัณฑ์ วิ. หิโนติ หหานี คจฺฉติ สพฺพกมฺมเมตฺถาติ เหมนฺโต. หิ คติยํ, อนฺโต.
เหมรชต (นปุ.) ทองและเงิน, ดวงตรา, เงินตรา
เหยฺย (วิ.) ควรละ, พึงละ. หา จาเค, โณฺย. แปลง ย กับ อา เป็น เอยฺย.
เหรญบิก (ปุ) บุคคลผู้เกี่ยวกับเงิน,พนักงานคลังเงินทอง, เหรัญญิก ชื่อคนผู้ดำรงตำแหน่งกรรมการของสมาคมหรือหน่วยงาน มีหน้าที่รับเก็บและจ่ายเงิน.
เหลา (อิต.) ธรรมชาติตัดซึ่งทุกข์, เหลา ชื่อกิริยาท่าทาง. น่าเสน่หาของหญิง. วิ. หึ ทุกขํ ลุนาตีติ เหลา. หิปุพโพ, เฉทเน, อ, อิตถึยํ อา. หิล หาวกรเณ, อ. เป็น เหพา บ้าง.
เหสา (อิต.) เหสา (ฮี้) เสียงร้องของม้า วิ. เหสนํ เหลา. เหส อพฺยตฺตลทฺเท, อ, อิตฺถิยํ อา. เห อิติ เสติ ปวตฺตตีติ วา เหสา. เส คติยํ, อ, อิตฺถิยํ อา. ส. เหษา.
โห-
โห (อัพ. นิบาต) โอ.
โหม (ป,) ข้าวเทวดาอันบุคคลบวงสรวง วิ. หุยฺยเตติ โหโม. หุ หพฺยปฺปทาเน, โม, อุสโส. เครื่องบูชา, เครื่องเช่น, เครื่องสังเวย, การบูชา, การบูชายัญ, การเช่น, การเช่นสรวง, การสังเวย. วิ. หวนํ โหโม. ส.โหม.
โหร (ปุ) บุคคลผู้รู้วิชาโหร, บุคคลผู้พยากรณ์ตามวิชาโหร.
โหรา (อิต.) วิซากล่าวด้วยเหตุในเบื้องหน้าและเหตุในอดีด วิ. หุรํ การเณน จ อดีตการเณน จ วจตีติ โหรา. ณ ปัจ. ราคาทิตัท.
โหราจริย (ปุ) อาจารย์ผู้รู้วิชาโหร.
โหราโลจน (นปุ.) นาฬิกาเล็ก.
โหราสตฺถ (นปุ.) ตำราวิชาโหร, คัมภีร์
วิชาโหร, โหราศาสตร์ (ตำราว่าด้วยการพยากรณ์โดยอาศัยดาราศาสตร์เป็นหลัก).
------------///-------------
[full-post]
แสดงความคิดเห็น
ข้อมูลความคิดเห็นของท่าน จะถูกตรวจสอบก่อนทุกครั้ง ฯ