ขอถวายกำลังใจแก่พระที่ยังเป็นปุถุชน (๑)

ขอถวายกำลังใจแก่พระที่ยังเป็นปุถุชน (๑)

--------------------

ญาติมิตรคงเคยได้เห็นภาพพระกราบแม่ และพระปรนนิบัติแม่ด้วยการอาบน้ำถูตัว ป้อนน้ำป้อนข้าว แบบเดียวกับที่ลูกที่ดีทั้งหลายจะพึงปฏิบัติต่อแม่

ควบคู่มากับภาพเช่นนั้นก็คือการแสดงความคิดเห็นที่เยื้องแย้งกัน

เยื้องแย้งกันว่า พระทำเช่นนั้นได้หรือ

บ้างก็ว่าได้ บ้างก็ว่าไม่ได้

เท่าที่สังเกต ส่วนใหญ่เป็นการแสดงความคิดเห็นตามความเข้าใจส่วนตัวหรือตามความรู้สึก

เมื่อเป็นความเข้าใจส่วนตัวหรือเป็นความรู้สึก เรื่องก็ไม่จบ 

เพราะความเข้าใจส่วนตัวและความรู้สึกเป็นเรื่องที่หาจุดจบไม่ได้

แต่ความประพฤติปฏิบัติทั้งปวงของพระสงฆ์ในพระพุทธศาสนาเถรวาทนั้นมีจุดที่จบได้ คือยุติได้

ไม่ใช่ยุติด้วยความเข้าใจส่วนตัวหรือด้วยความรู้สึก

แต่ยุติด้วยหลักพระธรรมวินัย

.....................

ปัญหาใหญ่หลวงที่กำลังเกิดขึ้นในสังคมชาวพุทธเมืองไทยเวลานี้ก็คือ ชาวพุทธไม่ศึกษาพระธรรมวินัย

เมื่อไม่ศึกษา ก็ไม่รู้

เมื่อไม่รู้ ก็ไม่มีหลัก

เมื่อไม่มีหลัก ก็ต่างคนต่างคิดต่างทำ ที่เรียกว่า-สะเปะสะปะ

ไม่ได้คิดและทำตามหลักคือพระธรรมวินัย

แต่คิดและทำตามที่ตนเข้าใจ หรือตามที่ตนพอใจ

คนที่ได้มารู้มาเห็นความประพฤติหรือการกระทำเช่นนั้น ก็ไม่มีความรู้หลักพระธรรมวินัยที่จะตัดสินว่าถูกหรือผิดอย่างไร

จะศรัทธาหรือไม่ศรัทธา เห็นดีงามด้วยหรือไม่เห็นดีงามด้วย จะเห็นว่าถูกหรือเห็นว่าผิด ก็ใช้ความรู้สึกส่วนตัวเป็นที่ตั้ง

และแสดงความคิดเห็นไปตามความรู้สึก ดังที่ปรากฏให้เห็นอยู่ทั่วไป

เราจึงห่างไกลพระธรรมวินัยออกไปเรื่อยๆ

.....................

ชาวพุทธบางส่วนไม่ได้ศึกษาพระธรรมวินัยโดยตรง แต่ใช้วิธีสืบทอดจากครูบาอาจารย์

ครูบาอาจารย์สอนอย่างไร ปฏิบัติอย่างไร ก็ทำตามนั้น 

ไม่ฉงนสนใจว่าจะผิดหรือถูกตามพระธรรมวินัยหรือไม่ 

คงอ้างแต่เพียงว่า-อาจารย์ของข้าพเจ้าสอนมาอย่างนี้ 

สำนักของข้าพเจ้าปฏิบัติกันมาอย่างนี้

พระธรรมวินัยจะว่าอย่างไรข้าพเจ้าไม่สนใจ

ข้าพเจ้าสนใจแต่เรื่องที่อาจารย์ของข้าพเจ้าว่าอย่างไรเท่านั้น

.....................

เวลานี้มีอีกจำพวกหนึ่งที่เริ่มเสนอความคิดออกมาหนาหูหนาตาขึ้นว่า พระก็คือปุถุชน เพราะฉะนั้น ใครที่มองพระ อย่าหลับหูหลับตาท่องแต่คำว่าพระธรรมวินัยลูกเดียว 

ควรพิจารณาด้วยว่า ปุถุชนปฏิบัติตามพระธรรมวินัยได้แค่ไหน 

โลกเปลี่ยนไปแล้ว อย่ามาเกณฑ์ให้พระปฏิบัติตามพระธรรมวินัยแบบไม่ลืมหูลืมตา

มีท่านผู้หนึ่งประกาศว่า ท่านนับถือพระในแบบที่เป็นพระปุถุชน จึงไม่เกณฑ์ให้พระต้องทำตนอย่างพระอริยะ

แปลเป็นภาษาชาวบ้านว่า ศีล ๒๒๗ ข้อ พระท่านจะละเมิดไปสักกี่ข้อก็จะเป็นไรไป

พระทำอะไรไม่ตรงกับพระธรรมวินัยไปบ้าง ก็จะเป็นไรไป

เพราะพระก็ยังเป็นปุถุชน

.....................

เป็นอันสรุปได้ว่า

๑ ชาวพุทธไม่เรียนไม่รู้พระธรรมวินัย จะว่าไม่รับรู้พระธรรมวินัยก็คงได้ แต่เอาความเข้าใจและความพอใจส่วนตัวตัดสินปัญหา

๒ แม้จะเรียนรู้พระธรรมวินัย แต่ก็เห็นว่าไม่จำเป็นต้องปฏิบัติตามไปเสียทุกเรื่อง

ญาติมิตรคิดกันอย่างไรครับ?

---------------------------------

พลเรือตรี ทองย้อย แสงสินชัย

๒๔ มีนาคม ๒๕๖๖

๑๔:๐๖ 

[full-post]