สังยุตตนิกาย เมื่อนับตามการจัดแบ่งเป็นวรรค มี 5 วรรค เช่น สคาถวรรคเป็นต้น หรือเมื่อนับตามการจัดแบ่งเป็นสังยุตก็ มี 5 สังยุต เช่น เทวดาสังยุต เป็นต้น ซึ่งนับยังไงก็ได้เพียง 2,752 สูตรเท่านั้น แต่ทำไมในอรรถกถาพระวินัยจึงระบุว่า มีจำนวน 7,762 สูตร(วิ.อ บาลี 1/17) ท่านนับยังไง? นับเป็นสาระประโยชน์ข้อที่ 1. แล้วเหตุผลที่จะได้สาระประโยชน์นั้น คือสิ่งใด? นับเป็นแก่นสาระข้อที่ 2.
การนับไม่ซ้ำย่อมอาศัยประเด็น(ปกาสนา) เช่น ในสังยุตตนิกาย ที่อาศัยวรรค(กลุ่มหมวด) 5, ที่อาศัยสังยุต(กลุ่มเกี่ยวข้อง) 5
การนับซ้ำย่อมอาศัยหลักการ(สังกาสนา) เช่น ในพระวินัย ศีลสิกขาบทบัญญัติ มีหลักการว่า การต้องอาบัติเกิดได้ 6 ช่องทาง คือ 1. กาย 2. วาจา 3. ทั้งกายทั้งวาจา 4. กายกับใจ 5. วาจากับใจ 6. ทั้งกายวาจาทั้งใจ แต่รูปแบบที่เกิดขึ้นมีได้ 13 รูปแบบ(สมุฏฐานศรีษะ) เมื่อท่านจับหลักการได้ว่า ศีลสิกขาบทบัญญัติข้อนั้นๆ มีรูปแบบสมุฏฐานศรีษะเป็นรูปแบบไหน ลักษณะประจำศีลสิกขาบทบัญญัติ 17 ประการ มี อาปัตติ, อนาปัตติ เป็นต้น ก็จะพรั่งพรูออกมาเพราะการจับหลักการได้โดยการสาวถึงเหตุและผลอันเนื่องกับหลักการนั่นเอง แม้ในพระสูตรก็มีนัยเช่นเดียวกัน แม้จริตอัธยาศัยของสัตว์บุคคลจะแตกต่างกันก็ตาม สาสนปัฏฐาน(รูปแบบคำสอน)ก็มีเพียง 16 รูปแบบ มี สังกิเลสภาคิยสูตร(พระสูตรที่เกี่ยวข้องกับสังกิเลส)เป็นต้น เมื่อท่านจับหลักการได้ว่า พระสูตรนั้นๆ เป็นรูปแบบสาสนปัฏฐานใด ลักษณะประจำประเภทรูปแบบสาสนปัฏฐานนั้นๆ มีลักษณะประเภทศัพท์และอรรถ(ปท 12, ศัพท์ 6 ประเภทและอรรถ 6 ประเภท), ลักษณะแนวการตีความ(หาระ 16), ลักษณะมูล 18, ลักษณะวิธีการ(นัย 5) ที่มีเป็นองค์ประกอบในสูตรนั้นๆ ก็จะพรั่งพรูออกมาด้วยการเชื่อมโยงสำเร็จเป็นพระสูตรนั้นๆด้วยหลักการ(สังกาสนา)นั่นเอง
ดังนั้นท่านใดประสงค์จะเข้าถึงประเด็น(ปกาสนา)อันเป็นเหตุนับได้ 2,752 สูตร และเข้าถึงหลักการ(สังกาสนา)อันเป็นเหตุนับได้ 7,762 สูตร พึงใส่ใจนับดูเถิด ท่านจะซาบซึ้งพระมหาปัญหาธิคุณของพระพุทธองค์ และความชาญฉลาดของพระมหากัสสปเถระผู้รจนาคัมภีร์เนตติปกรณ์ที่ช่วยให้พวกเรานับได้ ซึ่งถ้าไม่มีคัมภีร์เนตติปกรณ์ อย่าว่าแต่การนับเลย แม้ช่องทางก็มองไม่เห็น(สาระการนับจำนวนพระสูตรในสังยุตตนิกายจากคัมภีร์นิสสยะอักษรปัลลวะ อักษรสิงหล อักษรโรมัน)
---------------
[full-post]
แสดงความคิดเห็น
ข้อมูลความคิดเห็นของท่าน จะถูกตรวจสอบก่อนทุกครั้ง ฯ