กว่าจะถึง ๕,๐๐๐ ปี

กว่าจะถึง ๕,๐๐๐ ปี 

---------------------

.........................................................

เรื่องที่จะเขียนต่อไปนี้เป็นความคิดเห็นของผมนะครับ ไม่ได้มุ่งเสนอหลักวิชาการ ดังนั้น ญาติมิตรไม่จำเป็นต้องเห็นตาม แต่สามารถเห็นต่างได้เต็มที่

.........................................................

ผมว่า เวลานี้เด็กไทยค่อนประเทศเขียนเรียงความไม่เป็น

เด็กไทยทุกวันนี้เขียนภาษาไทยได้เป็นคำ ๆ 

แต่เอาคำมาร้อยเรียงเข้าเป็นประโยค บอกเล่าเรื่องราวต่าง ๆ ทำไม่เป็น ทำไม่ได้ 

ทำได้ก็ไม่เป็นภาษา

เป็นภาษาก็ไม่เป็นภาษาที่งาม

ผูกประโยคประธานไม่เป็น 

ประธาน กรรม กริยา ประโยค คืออะไร ไม่รู้เรื่อง

.........................................................

ผู้บริหารการศึกษาของเรามองเห็นปัญหานี้หรือเปล่า

ผู้บริหารบ้านเมืองของเรารู้ถึงปัญหานี้หรือเปล่า

.........................................................

นอกจากเขียนไม่เป็นแล้ว อ่าน-ก็จะไม่อ่านกันแล้ว

มีคนบอกว่า คนไทยเดี๋ยวนี้อ่านหนังสือได้ไม่เกิน ๘ บรรทัด

ไม่ทราบว่าเป็นผลงานการวิจัยทางวิชาการ หรือเป็นแต่เพียงพูดกันไปเอง

แต่นายทหารที่โรงเรียนนายเรือบอกผมเมื่อต้นปีนี้ว่า เดี๋ยวนี้ไม่ถึง ๘ บรรทัดแล้ว เหลือแค่ ๓ บรรทัด-คนไทยเดี๋ยวนี้อ่านหนังสือได้ไม่เกิน ๓ บรรทัด!

มีคนที่ชอบเขียนออกมาขานรับ คือเขียนอะไรก็เขียนสั้น ๆ อ้างว่าเขียนยาวคนไม่อ่าน

ทำไมไม่มองในมุมกลับ

ที่คนไทยอ่านได้ไม่เกิน ๘ บรรทัด-๓ บรรทัด ก็เพราะคนเขียนพากันเขียนไม่เกิน ๘ บรรทัด-๓ บรรทัดนั่นเอง-ใช่หรือไม่

แทนที่จะช่วยกันพัฒนาศักยภาพในการอ่านให้สูงขึ้น 

กลับช่วยกันสนับสนุนให้ต่ำลง 

นอกจากอ่านหนังสือยาว ๆ ไม่ได้-คือไม่มีความอดทนที่จะอ่านเรื่องยาว ๆ แล้ว ที่กำลังเกิดขึ้นทุกวันนี้ก็คือ-ไม่เขียน 

อ้าว ไม่เขียนแล้วทำไง

ก็ใช้สัญลักษณ์แทน

ดีใจใช้รูปแบบนี้

เสียใจใช้รูปแบบนี้

ขอบคุณใช้รูปแบบนี้

ปฏิเสธใช้รูปแบบนี้

ตอบรับใช้รูปแบบนี้

เคยสังเกตไหมครับ-ทางเฟซบุ๊กนี่แหละ เวลาอวยพรวันเกิดให้ “เพื่อน” จะเห็นข้อความสั้น ๆ ว่า “วันเกิด” 

จะบอกเล่าอะไรก็ไม่บอก บอกแต่ว่า “วันเกิด”

นั่นไม่ใช่คนเขียน แต่โปรแกรมมันเขียนแทน

การใช้สัญลักษณ์ การใช้โปรแกรมทำแทน กำลังเป็นที่นิยม

คน-ไม่ต้องพูด ไม่ต้องเขียนเอง

และต่อไปก็ไม่ต้องอ่าน 

คืออะไรที่เป็นตัวอักษร เป็นข้อความ คนจะไม่อ่าน 

คนจะเสพสารรับรู้เรื่องราวด้วยการใช้ภาพและสัญลักษณ์แทน

อันที่จริง การใช้ภาพและสัญลักษณ์เป็นวิธีสื่อสารของมนุษย์สมัยโบราณ เราผ่านยุคสมัยนั้นมาแล้ว 

แต่กำลังจะถอยกลับไปทำเช่นนั้นกันอีก 

อ้างว่าเป็นความสะดวกสบาย

ถ้ายังเป็นเช่นนี้ไปเรื่อย ๆ ต่อไปมนุษย์ก็จะไม่สื่อสารกันด้วยภาษาที่เปล่งเสียงออกมาเป็นถ้อยคำ เป็นข้อความ แต่จะสื่อสารกันด้วยภาพ ด้วยสัญลักษณ์ ด้วยกิริยาท่าทาง และเสียงธรรมชาติ เช่นเสียงร้องโหวกเหวก อื้ออ้า-เหมือนสัตว์ 

คือมนุษย์จะถอยกลับไปเป็นเหมือนสัตว์โลกชนิดอื่น ๆ ในสมัยที่เริ่มมีสิ่งมีชีวิตที่มีความรู้สึกและเคลื่อนไหวย้ายที่ได้ด้วยตัวเองนั่นเลย

ผู้รู้ท่านว่าไว้ว่า -

.........................................................

อาหารนิทฺทา  ภยเมถุนญฺจ

สามญฺญเมตปฺปสุภี  นรานํ

ธมฺโมว  เตสํ  อธิโก  วิเสโส

ธมฺเมน  หีนา  ปสุภี  สมานา.

กิน นอน กลัว สืบพันธุ์

มีเสมอกันทั้งคนและสัตว์

ธรรมะทำให้คนประเสริฐเหนือสัตว์

เสื่อมจากธรรม คนก็ต่ำเท่ากับสัตว์

.........................................................

เวลานี้ พฤติกรรมในการกิน การนอน การกลัว และการสืบพันธุ์ของมนุษย์ ก็กำลังถอยกลับไปประพฤติกันเหมือนสัตว์เข้าไปเรื่อย ๆ อยู่ทุกวัน

กว่าจะถึง ๕,๐๐๐ ปี ไม่รู้ว่าจะเหลืออะไรมั่ง

คงดูไม่จืด

พลเรือตรี ทองย้อย แสงสินชัย

ภาคีสมาชิก ราชบัณฑิตยสภา

๒๒ พฤศจิกายน ๒๕๖๖

๑๒:๑๓ 

[full-post]