๒. คําว่า อติเรก
อติเรก
มีคําแปลว่า “มากยิ่ง, เกินไป, ล้นเหลือ, เหลือเฟือ, มากมาย”
สําเร็จมาจาก อติ+√ริจฺ ธาตุ+ณ ปัจจัยแปลง
จ เป็น ก เหมือนคําว่า ปาก (ปจฺ+ณ), โสก (สุจฺ+ณ)
มิใช่ แปลว่า “เกินหนึ่ง”
และสําเร็จมาจาก อติ+ร อาคม+เอก อย่างที่เคยแปลกันมา มีตัวอย่างการใช้ดังนี้
รญฺญา ทินฺนทานโต อติเรกตรํ ทสฺสาม.
(ธ.ป. อฏฺ. ๔/๘๑)
อนุชานามิ ภิกฺขเว พฺยตฺเตน ภิกฺขุนา ปฏิพเลน ทสวสฺเสน
วา อติเรกทสวสฺเสน วา อุปสมฺปาเทตุํ. (วิ.มหา. ๔/๑๑๐/๙๑)
ถ้าลง ต ปัจจัยจะมีรูปว่า อติริตฺต
(อติ+ริจฺธาตุ+ต)
**ธาตุลงท้ายด้วย จ แปลงเป็น กฺก ก็มี เช่น ปกฺก(ปจฺ+ต), สุกฺก (สุจฺ+ต), ปฏิมุกฺก (ปฏิ+มุจฺ+ต) เป็นต้น แปลงเป็น
ตฺต ก็มี เช่น มุตฺต (มุจฺ+ต), วุตฺต (วจฺ+ต) เป็นต้น
-------------///-----------
(ข้อมูลจากหนังสือบาลี-สันสกฤตวิจารณ์ เล่ม ๑, พระมหาญาณธวัช ญาณธัชโช)
[full-post]
แสดงความคิดเห็น
ข้อมูลความคิดเห็นของท่าน จะถูกตรวจสอบก่อนทุกครั้ง ฯ