ปสันนจิตตสูตร ว่าด้วยบุคคลผู้มีจิตเลื่อมใส

 

สมเกียรติ พลเดชอุดมคุณ

ปสันนจิตตสูตร ว่าด้วยบุคคลผู้มีจิตเลื่อมใส

   พระผู้มีพระภาคตรัสกับภิกษุทั้งหลายว่า เรากำหนดวาระจิตของบุคคลผู้มีจิตเลื่อมใส (หมายถึง ผู้มีศรัทธาเชื่อมั่นในพระรัตนตรัยและเชื่อผลแห่งกรรม ขุ.อิติ.อ. บาลี ๒๑/๘๔)บางคนด้วยใจจึงรู้ชัดว่า ถ้าบุคคลนี้ตายในขณะนี้ จะดำรงอยู่ในสวรรค์เหมือนได้รับอัญเชิญ ไปประดิษฐานไว้ เพราะจิตของเขาเลื่อมใส ก็เพราะมีจิตเลื่อมใสนั่นเอง สัตว์ทั้งหลายบางพวก ตายแล้วจึงไปเกิดในสุคติโลกสวรรค์ แล้วตรัสพระคาถาคว่า

   ปสนฺนจิตฺตํ ญตฺวาน     เอกจฺจํ อิธ ปุคฺคลํ

   เอตมตฺถํ พฺยากาสิ      พุทฺโธ ภิกฺขูน สนฺติเก.

   อิมมฺหิ จายํ สมเย       กาลํ กยิราถ ปุคฺคโล

   สุคตึ อุปปชฺเชยฺย        จิตฺตญฺหิสฺส ปสาทีตํ.

   ยถา หริตฺวา นิกฺขิเปยฺย  เอวเมว ตถาวิโธ

   เจโตปสาทเหตู หิ        สตฺตา คจฺฉนฺติ สุคตินฺติ.

แปลว่า พระพุทธเจ้าทรงรู้บุคคลบางคนผู้มีจิตเลื่อมใส ในโลกนี้ จึงทรงขยาย เนื้อความนี้ให้ชัดในสำนักของภิกษุว่า ถ้าบุคคลนี้ตายในขณะนี้ ต้องไปเกิดใน สุคติโลกสวรรค์ เหมือนได้รับอัญเชิญไปประดิษฐานไว้ เขาเป็นอย่างนั้น เพราะจิตของเขาเลื่อมใส ก็เพราะมีจิตเลื่อมใส สัตว์ทั้งหลายจึงไปสู่สุคติ (ขุ.อิติ.)

[right-side]